Τελευταία ενημέρωση σελίδας: 08 / 03 (Μαρ.) / 2021




Πηγές Ορθοδόξου θεολογίας



Είπαμε ότι οι Πηγές της Πίστεως είναι η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) και η Ιερά Παράδοση (Ιεροί Κανόνες, Πατρολογία, κοκ). Είναι απαραίτητο όμως όταν μελετούμε εμείς οι ακάθαρτοι απο τα πάθη και εν πολλοίς ακατήχητοι και αθεολόγητοι "κοινοί θνητοί", να έχουμε σωστούς οδηγούς στην μελέτη των γραφών. Και ενώ οι μόνοι απλανείς ερμηνευτές των Γραφών είναι όπως είδαμε οι Άγιοι Πατέρες, εντούτοις, λόγω αγνοίας των περισσοτέρων ημών της αρίστου γνώσεως της αρχαίας Ελληνικής ώστε να έχουμε μια κατά το δυνατόν ασφαλή μελέτη απο το πρωτότυπο κείμενο πολλών Πατέρων, αλλά και ελλείψει ενδεχομένως ενός ορθοτομούντος καθοδηγητή, κινδυνεύουμε να πλανηθούμε σε παρερμηνείες των Πατερικών κειμένων και σε κακοδοξίες και αιρέσεις, διαβάζοντας ή ακούγοντας, άρθρα, βιβλία και ομιλίες μεταπατερικών-Οικουμενιστών.

Η παρούσα σελίδα λοιπόν είναι μια παράθεση κατά το δυνατόν απλανών, συγχρόνων πηγών της Ορθοδόξου Πίστεως όπως τις αντιλαμβάνομαι εγώ. Προφανώς και υπάρχουν πολλές περισσότερες πηγές απο αυτές τις οποίες αναφέρω, στις οποίες όμως δεν έχω εντρυφήσει ή δεν γνωρίζω κάν, ώστε να τις συμπεριλάβω και αυτές.

Είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί εδώ ότι ίσως ΚΑΝΕΙΣ πλήν των Αγίων Πατέρων να μην εκφράζει 100% την ορθότητα της Πίστεως. Σε όλους τους ορθοτομούντες Ορθοδόξους κληρικούς και θεολόγους ίσως να υπάρχουν μικρο-μεγαλο-αποκλίσεις. Ποτέ όμως εσκεμένες και ποτέ με στόχο την επέλαση της πανθρησκείας του Αντιχρίστου όπως οι καλοσχεδιασμένες αιρέσεις των πλανεμένων μεταπατερικών και Οικουμενιστών. Γι' αυτό πάντοτε προσεγγίζετε ΑΠΑΝΤΕΣ τους κληρικούς και θεολόγους με επιφύλαξη και διασταύρωση όλων των όσων κηρύττουν, όπως φυσικά διασταύρωση και σε ότι διαβάζετε και σε αυτόν τον ιστότοπο. Η τυφλή εμπιστοσύνη σε μια και μόνη πηγή χωρίς διασταύρωση και χωρίς να υπάρχει πάνω απ' όλα "συμφωνία Πατέρων" είναι λάθος προσέγγιση. Επίσης, μπορεί αυτός που σήμερα ορθοτομεί, στο μέλλον να πλανηθεί και να κηρύττει κακόδοξα. Οπότε, πάντοτε προσοχή! Έχουμε πολλά παραδείγματα όπου καθ' όλα παραδοσιακοί και Πατερικοί, και μάλιστα αντι-Οικουμενιστές Ορθόδοξοι θεολόγοι διαφωνούν μεταξύ τους για διάφορα ζητήματα. Όχι απαραιτήτως δογματικά ζητήματα, αλλά πάραυτα διαφωνούν.

Όσον αφορά τις πνευματικές νουθεσίες, έχουμε πολύ ωραίες παρακαταθήκες απο όλους τους Αγίους οπότε δεν θα αναφερθώ σε αυτούς. Δεν είναι άλλωστε του παρόντος. Στον χορό των ακολούθων πηγών συμπεριλαμβάνω και Πατέρες (Αγίους) αλλά και πατέρες (κληρικούς, μοναχούς) οι οποίοι μπορεί να μην είναι θεολόγοι με την ακαδημαϊκή έννοια του όρου, αλλά των οποίων ο λόγος έχει βαθειά ομολογιακή χροιά και συνάφεια με την σημερινή κατάσταση.


Σύγχρονοι Άγιοι

(☦ 1809)
Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης είναι ένας πολύ σημαντικός Πατέρας της Εκκλησίας για πολλούς λόγους. Πρώτον, διότι υπήρξε ο αναβιωτής των Πατέρων στην πράξη. Επανέφερε την Πατερικότητα στην Εκκλησία δια της συγγραφής και διδαχής Πατερικών πνευματικών συγγραμάτων, αλλά και δια της διδασκαλίας της καρδιακής ευχής. Δεύτερον, διότι συνέταξε το Ιερόν Πηδάλιον ώστε να έχουμε εμείς σήμερα όλους τους εκατοντάδες ιερούς Κανόνες συγκεντρωμένους σε ενα σύγγραμα. Τρίτον, διότι προσέθεσε στο εν λόγω σύγγραμα υπερπολίτιμες και ανεκτίμητης αξίας ερμηνείες, συμφωνίες και σχόλια. Και τέλος, διότι συνέγραψε σε μια πιό κοντινή σε εμάς διάλεκτο της Ελληνικής γλώσσης, ώστε να είναι πολύ εύκολη για εμάς η ανάγνωση αλλά και για να μην έχουμε παρερμηνείες των λεγομένων του.

(☦ 1861)
Μπορεί να μην έχει γίνει ακόμη η αγιοκατάταξη του Γέροντος Χριστοφόρου Παναγιωτόπουλου όπως θα ήθελε και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος π. Χριστόδουλος, αλλά απο την στιγμή που η αγία του κάρα θαυματουργεί και απο την στιγμή που τιμάται κανονικά ως άγιος εφόσον είναι άγιος στην συνείδηση του κόσμου, τότε εγώ τον αναφέρω παρέα με τους Αγίους. Άλωστε, υπάρχουν χιλιάδες άγιοι οι οποίοι έζησαν ανάμεσά μας και τους οποίους δεν αναγνωρίσαμε. Είναι όμως άγιοι στα μάτια του Θεού και αυτό αρκεί.

Έτσι, ο άγιος Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος είναι πολύ σημαντικός διότι είναι πολύ Πατερικός και πολύ επίκαιρος. Ο άγιος αυτός δίδαξε με τον βίο του, με τα κηρύγματά του και με τα συγγράματά του την επιστροφή στην παραδοσιακή Ορθόδοξη Πατερική θεολογία και την απομάκρυνση απο τις Δυτικές Παπο-Προτεσταντικές επιρροές που επιζητούσαν την εξόντωση του Ορθόδοξου μοναχισμού και όχι μόνον.

(☦ 1979)
Ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι και αυτός ένας πολύ σημαντικός Πατέρας της Εκκλησίας διότι έζησε στην δική μας εποχή και γνώρισε την νέα φιλοενωτική προσπάθεια όπως εκείνη επί Βέκκου, αυτή δηλαδή των σημερινών φιλοενωτικών, των Οικουμενιστών, και έγραψε πολύ σημαντικά ομολογιακά κείμενα καταγιγνώσκοντας την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Φυσικά δεν θα αναφερθούμε εδώ σε όλους τους Αγίους και τους Φωτισμένους Γέροντες οι οποίοι κατέγνωσαν την παναίρεση του Οικουμενισμού. Αυτή η πληροφορία υπάρχει σε άλλο σημείο του παρόντος ιστοτόπου. (βλ. Αναίρεσις Οικουμενιστικών Επιχειρημάτων, ι΄)


Κεκοιμημένοι πατέρες και θεολόγοι

(☦ 1979)
Ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ δεν ονομάστηκε αδίκως ως ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος θεολόγος του αιώνα μας. Η Ορθόδοξη θεολογική προσφορά του στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών όσο καιρό αυτό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την επιστροφή των αιρετικών στην Ορθοδοξία μέχρι το 1961 οπότε και εξετράπει ολοκληρωτικώς ο σκοπός του ΠΣΕ, ήταν αυτή που τον καθιέρωση ως τον διεθνώς κορυφαίο θεολόγο του αιώνα.

(☦ 1989)
Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, προικισμένος με το πολύ μεγάλο χάρισμα της διακρίσεως, συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάδειξη της πλάνης τόσο των Οικουμενιστών, όσο και των "ού κατ' επίγνωσιν" ζηλωτών όπως οι ΓΟΧ και συνέβαλε και αυτός στην ορθή ερμηνεία του ΙΕ΄ Κανόνος της ΑΒ΄ εν Κωνσταντινουπόλει Οικουμενικής Συνόδου του 861 μΧ περί του δυνητικού και όχι υποχρεωτικού της αποτειχίσεως.

(☦ 2001)
Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, ως πραγματικός μαθητής του π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ και ορθοτομών τον λόγο της Αληθείας με βάση τους απλανείς Αγίους Πατέρες, ήλεγξε μέχρι και τον γνωστό θεολόγο Παναγιώτη Τρεμπέλα για τα σημεία στα οποία ο τελευταίος δεν είχε ορθή αντίληψη. Όσον δε για τους Οικουμενιστάς καθηγητές των θεολογικών σχολών οι οποίοι ήδη ήσαν πλειοψηφία απο την δεκαετία του '70, έφθασε σε τέτοιο σημείο αγανακτήσεως αφού σχεδόν ουδείς εκ των καθηγητών θεολόγων ήθελε να επιστρέψει στην Ορθοδοξία και παρέμεναν στην πλάνη του Οικουμενισμού, οπότε και απηυδής παραιτήθη απο την θέση του στο ΑΠΘ το 1984.

(☦ 2006)
Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ήταν ένας πραγματικός Ορθόδοξος πνευματικός πατέρας, του οποίου οι δεκάδες πνευματικές και ομολογιακές ομιλίες αποδεικνύουν το βάθος της θεολογικής του καταρτίσεως και της αγάπης του για τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

(☦ 2010)
Τί να πεί κανείς για τον π. Αυγουστίνο Καντιώτη! Έναν πραγματικό Ιεράρχη της Εκκλησίας ο οποίος δεν δίστασε να αποτειχίσει τον Οικουμενιστή Αθηναγόρα όταν η συνείδησή του δεν άντεχε άλλο τις προδοσίες του Πατριάρχου. Αρκεί να ακούσει κανείς έστω και μια απο τις ομιλίες του για να καταλάβει ότι ακούει έναν νέο Προφήτη Δαυίδ! Έναν νέο Προφήτη Ηλία! Έναν νέο Ιωάννη Πρόδρομο! Έναν άνθρωπο που αξιώθηκε πραγματικού Θείου Έρωτος. Δεν προκαλεί σε κανέναν απορία η έκδηλη Χάρις την οποία μαρτυρούν οι ευλαβείς προσκυνητές του κοιμητηρίου τόπου του...

(☦ 2013)
Ο αείμνηστος θεολόγος Ιωάννης Κορναράκης, διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, ο οποίος άφησε μεγάλο έργο συγγραφικό και ηχητικό καταδεικνύοντας τις πλάνες του ΠΣΕ και των Οικουμενιστών.

(☦ 2014)
Τί να πεί κανείς και για τον μακαριστό ομολογητή και απολογητή, θεολόγο και ιεροκήρυκα, αλλά ακόμη και μάρτυρα εφόσον υπέστη φοβερούς διωγμούς, μέχρι αφορισμού, για την αγάπη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Νικόλαο Σωτηρόπουλο; Φλογερή η αγάπη του για τον λόγο και την δικαιοσύνη του Θεού. Φλογερή η πίστη του. Φλογερός και καυστικός και καθαρτικός ο λόγος του. Αλλά και πολύ βαθειά η γνώση του, ίσως όχι τόσο η Αγιοπατερική αλλά βεβαιότατα η Αγιογραφική. Το χάρισμά του δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη άπαξ και αναλογισθούμε ότι ήταν πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου Καντιώτη. Ο μακαριστός Σωτηρόπουλος με την κατά κοινή ομολογία των παρευρισκομένων οσιακή κοίμηση, μας άφησε σημαντικότατες ομιλίες και κηρύγματα για την ύψιστη και πρωταρχική σοβαρότητα της αιρέσεως.


Εν ζωή πατέρες και θεολόγοι

Ο π. Σάββας ο Αγιορείτης είναι ένας απο τους αξιολογότερους θεολόγους που έχει να επιδείξει σήμερα η Εκκλησία μας. Έχει ενα τεράστιο βάθος θεολογικής γνώσης, το οποίο όμως συνοδεύεται τόσο απο πνεύμα ταπεινώσεως, όσο και απο πνεύμα ομολογιακό. Ευτυχώς, μας έχει ήδη αφήσει ευλογία πολλές περισσότερες απο χίλιες ομιλίες του στο διαδίκτυο. Σήμερα διακονεί ως πνευματικός της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος, στην Μητρόπολη Εδέσσης.

Ο Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ π. Θεόδωρος Ζήσης, άλλος ένας απο τους σημερινούς θεολογικούς κολοσσούς και μάλιστα τους βαθειά Πατερικούς, δεδιωγμένος και αυτός κατά την παράδοση του «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν», και αξιεπαίνως και Κανονικώς αποτειχίσας την βλασφημία του Οικουμενισμού για την αγάπη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, επιτελεί έργο αρρήτου σημασίας για την ενημέρωση και προστασία των Χριστιανών απο την αίρεση, τόσο Πανελλαδικώς όσο και Πανορθοδόξως. Πιστεύω ότι η προσφορά του κάποτε θα αναγνωρισθεί όπως εκείνη του Μεγάλου Φωτίου, του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Ο π. Νικόλαος Μανώλης, πνευματικό τέκνο του Γέροντος Αγάθωνος της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου του Αγίου Όρους, επίσης αποτειχίσας τον Οικουμενισμό και διωχθείς ομού με τον π. Θεόδωρο Ζήση για την αγάπη του για την Αλήθεια, αποτελεί ομολογιακό φάρο στο Οικουμενιστικό έρεβος της σημερινής εποχής. Άλλος ένας πραγματικός πνευματικός με βαθεία γνώση της Ορθοδόξου Πατερικής Παραδόσεως, που συνδυάζει την αγάπη που έχει ένας γνήσιος κατά Χριστόν πνευματικός, με το ομολογιακό πνεύμα που είχε ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής. Γνήσιος απόγονος της πνευματικής διαδοχής του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού, του οσιακότατου Γέροντος Εφραίμ της Αριζόνα και του Γέροντος Αγάθωνος και άξιος συνεχιστής της προσευχητικής παραδόσεως της καρδιακής ευχής που αυτοί εδίδαξαν. Θα το θεωρώ πάντοτε μεγάλη μου ευλογία και τιμή που υπήρξα πνευματικό του τέκνο, έστω και για λίγο, μιας και τελικά, κέρδισαν δυστυχώς τα 600 χιλιόμετρα που χώριζαν την πόρτα του σπιτιού μου απο την πόρτα της αιθούσης "Ορθοδοξία". Ελπίζω τουλάχιστον να τύχω της αγιασμένης του συνάξεως στην Άνω Ιερουσαλήμ. Την ευχή σας Γέροντα Νικόλαε.

Ο Καθηγητής Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Δημήτριος Τσελεγγίδης συγκαταλέγεται και αυτός στους κορυφαίους Ορθοδόξους θεολόγους στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε για την ενασχόλησή μας με την θεολογία. Γνώστης και τιμητής της Αγιοπατερικής Παραδόσεως η οποία είναι η μόνη πηγή πρωτογενούς και απλανούς και ασφαλούς θεολογίας.


Πέραν απο την ανωτέρω τετράδα των εν ζωή κολοσσών κατ' εμέ πατέρων και θεολόγων, υπάρχουν και άλλοι αξιόλογοι και (κατά το δυνατόν όπως είπαμε) ασφαλείς πηγές θεολογικής γνώσεως και ενημερώσεως, όπως ο Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο Σεβ. Μητ. Κυθήρων και Αντικυθήρων π. Σεραφείμ, ο μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης, ο Σεβ. Μητ. Πειραιώς π. Σεραφείμ, ο Καθηγητής Γεώργιος Καραλής, ο Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Κορναράκης, οι πατέρες Δαμιανός (Σινά), Μάξιμος Καραβάς, Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Άγγελος Αγγελακόπουλος, Φώτιος Βεζύνιας, Φώτιος Τζούρας, Σαράντης Σαράντος, κα.


Επικίνδυνα μονοπάτια !

Όπως έγινε, τόσο το 1924 με την λανθασμένη εφαρμογή της αποτειχίσεως των ΓΟΧ, όσο και το 1970 με την επίσης λανθασμένη αποτείχιση μερικών Αγιορειτών τους οποίους και ήλεγξε ο επίσης "αποτειχισμένος" Γέροντας Παΐσιος, έτσι και σήμερα, υπάρχουν δυχστυχώς μερικοί αδελφοί μας οι οποίοι εφαρμόζουν λανθασμένα την διαμαρτυρία της αποτειχίσεως. Άλλοι θεωρούν μολυσμένα τα Μυστήρια, άλλοι θεωρούν ανάξιο τον λειτουργό, άλλοι αποτειχίζουν ολόκληρη την Εκκλησία και κάνουν το δικό τους ολιγομελές σχίσμα, άλλοι προσχωρούν στους σχισματο-αιρετικούς ΓΟΧ, κοκ. Δεν θα αναφέρω ονόματα για να μην πυροδοτήσω καμία αντιπαράθεση μεταξύ των αδελφών. Όσοι ασχολούνται με τον ομολογιακό χώρο της αποτειχίσεως γνωρίζουν. Τέτοιου είδους πλανεμένες αποτειχίσεις ανάγκασαν τον Γέροντα Παΐσιο να διακόψει την δική του το 1973, μετά απο 3 έτη αποτειχίσεως του Μασόνου και Οικουμενιστού Πατριάρχου Αθηναγόρα, για να μην παρερμηνεύεται η ορθή του αποτείχιση απο διαφόρους "ού κατ΄ επίγνωσιν" ζηλωτές και οδηγήσει κάποιους σε εκ νέου σχίσματα τύπου ΓΟΧ. Τέτοιες λανθασμένες εφαρμογές της αγίας ανυπακοής μόνον κακό κάνουν στον αντι-αιρετικό αγώνα και αποτελούν πυρηνικό όπλο στα χέρια των Οικουμενιστών. Καλύτερα να κάνει τον ομολογιακό του αγώνα κάποιος χωρίς αποτείχιση παρά να προβεί σε λανθασμένη αποτείχιση και να κάνει ζημιά και στον εαυτό του και σε όσους παρασυρθούν και ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Η αποτείχιση είναι Θεάρεστη αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι εργαλείο. Είναι αγία όταν γίνεται σωστά και θανατηφόρος όταν γίνεται λάθος.


Ορθόδοξοι ιστότοποι ομολογιακού περιεχομένου





omologiapistews@protonmail.com



Βοηθήστε στον αντι-αιρετικό αγώνα :